enuntians
Latin
Alternative forms
- ēnūnciāns
Etymology
Present participle of ēnūntiō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [eːˈnuːn.ti.ãːs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [eˈnun.t͡si.ans]
Participle
ēnūntiāns (genitive ēnūntiantis); third-declension one-termination participle
- saying; revealing; dislosing
- reporting; expressing; declaring
- pronouncing; articulating; enunciating
Declension
Third-declension participle.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | ēnūntiāns | ēnūntiantēs | ēnūntiantia | ||
| genitive | ēnūntiantis | ēnūntiantium | |||
| dative | ēnūntiantī | ēnūntiantibus | |||
| accusative | ēnūntiantem | ēnūntiāns | ēnūntiantēs ēnūntiantīs |
ēnūntiantia | |
| ablative | ēnūntiante ēnūntiantī1 |
ēnūntiantibus | |||
| vocative | ēnūntiāns | ēnūntiantēs | ēnūntiantia | ||
1When used purely as an adjective.