endam

Crimean Tatar

Etymology

From Persian اندام.

Noun

endam

  1. figure

Declension

Declension of endam
singular plural
nominative endam endamlar
genitive endamnıñ endamlarnıñ
dative endamğa endamlarğa
accusative endamnı endamlarnı
locative endamda endamlarda
ablative endamdan endamlardan

References

Northern Kurdish

Etymology

Compare Old Armenian անդամ (andam), an Iranian borrowing.

Pronunciation

  • Rhymes: -ɑːm

Noun

endam m or f

  1. member

Declension

Declension of endam
definite feminine and masculine gender
case singular plural
feminine masculine
nominative endam endam endam
construct endama endamê endamên
oblique endamê endamî endaman
demonstrative oblique wê endamê wî endamî wan endaman
vocative endamê endamo endamino
indefinite feminine and masculine gender
case singular plural
feminine masculine
nominative endamek endamek endamin
construct endameke endamekî endamine
oblique endamekê endamekî endaminan

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish اندام, from Classical Persian اَنْدَام (andām).

    Pronunciation

    • IPA(key): /enˈdam/, (definite accusative) /en.daːˈmɯ/
    • Hyphenation: en‧dam

    Noun

    endam (definite accusative endamı, plural endamlar)

    1. figure
      Synonym: boy bos

    Declension

    Declension of endam
    singular plural
    nominative endam endamlar
    definite accusative endamı endamları
    dative endama endamlara
    locative endamda endamlarda
    ablative endamdan endamlardan
    genitive endamın endamların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular endamım endamlarım
    2nd singular endamın endamların
    3rd singular endamı endamları
    1st plural endamımız endamlarımız
    2nd plural endamınız endamlarınız
    3rd plural endamları endamları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular endamımı endamlarımı
    2nd singular endamını endamlarını
    3rd singular endamını endamlarını
    1st plural endamımızı endamlarımızı
    2nd plural endamınızı endamlarınızı
    3rd plural endamlarını endamlarını
    dative
    singular plural
    1st singular endamıma endamlarıma
    2nd singular endamına endamlarına
    3rd singular endamına endamlarına
    1st plural endamımıza endamlarımıza
    2nd plural endamınıza endamlarınıza
    3rd plural endamlarına endamlarına
    locative
    singular plural
    1st singular endamımda endamlarımda
    2nd singular endamında endamlarında
    3rd singular endamında endamlarında
    1st plural endamımızda endamlarımızda
    2nd plural endamınızda endamlarınızda
    3rd plural endamlarında endamlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular endamımdan endamlarımdan
    2nd singular endamından endamlarından
    3rd singular endamından endamlarından
    1st plural endamımızdan endamlarımızdan
    2nd plural endamınızdan endamlarınızdan
    3rd plural endamlarından endamlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular endamımın endamlarımın
    2nd singular endamının endamlarının
    3rd singular endamının endamlarının
    1st plural endamımızın endamlarımızın
    2nd plural endamınızın endamlarınızın
    3rd plural endamlarının endamlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular endamım endamlarım
    2nd singular endamsın endamlarsın
    3rd singular endam
    endamdır
    endamlar
    endamlardır
    1st plural endamız endamlarız
    2nd plural endamsınız endamlarsınız
    3rd plural endamlar endamlardır

    Derived terms

    • endam aynası
    • endamlı
    • endamsız

    Further reading

    Zazaki

    Etymology

    Compare Persian اندام (andâm).

    Noun

    endam m or f

    1. member (limb)