emphyteoticus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek ἐμφυτευτικός (emphuteutikós). By surface analysis, emphyteuma + -icus.

    Pronunciation

    Adjective

    emphyteoticus (feminine emphyteotica, neuter emphyteoticum); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) alternative form of emphyteuticus
      • 1566, Sacro Regio Consiglio, Decisiones Sacri Regii Consilii Neapolitani ab Excellent Viris‎[1], Haeredes Iacobi Lunctae, page 417:
        ſed contractus emphyteoticus non ex bonae fidei quia non poſitus in actionum inſtit de actio
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative emphyteoticus emphyteotica emphyteoticum emphyteoticī emphyteoticae emphyteotica
    genitive emphyteoticī emphyteoticae emphyteoticī emphyteoticōrum emphyteoticārum emphyteoticōrum
    dative emphyteoticō emphyteoticae emphyteoticō emphyteoticīs
    accusative emphyteoticum emphyteoticam emphyteoticum emphyteoticōs emphyteoticās emphyteotica
    ablative emphyteoticō emphyteoticā emphyteoticō emphyteoticīs
    vocative emphyteotice emphyteotica emphyteoticum emphyteoticī emphyteoticae emphyteotica

    Descendants

    • French: emphytéotique