eminulus
Latin
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [eːˈmɪ.nʊ.ɫʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [eˈmiː.nu.lus]
Adjective
ēminulus (feminine ēminula, neuter ēminulum); first/second-declension adjective
- projecting, protruding a little
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ēminulus | ēminula | ēminulum | ēminulī | ēminulae | ēminula | |
| genitive | ēminulī | ēminulae | ēminulī | ēminulōrum | ēminulārum | ēminulōrum | |
| dative | ēminulō | ēminulae | ēminulō | ēminulīs | |||
| accusative | ēminulum | ēminulam | ēminulum | ēminulōs | ēminulās | ēminula | |
| ablative | ēminulō | ēminulā | ēminulō | ēminulīs | |||
| vocative | ēminule | ēminula | ēminulum | ēminulī | ēminulae | ēminula | |
References
- “eminulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- eminulus in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung
- “eminulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *men- (stand out)
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *h₁éǵʰs
- Latin terms suffixed with -ulus (deverbal)
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin adjectives
- Latin first and second declension adjectives