emand
Estonian
Etymology
From Proto-Finnic *emäntä, from ema + -nd. Cognate to Finnish emäntä.
Noun
emand (genitive emanda, partitive emandat)
- mistress, lady (of a household or estate)
- (dated) an upper-class woman
- (card games) queen
Declension
| Declension of emand (ÕS type 2/õpik, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| singular | plural | ||
| nominative | emanda | emandaad | |
| accusative | nom. | ||
| gen. | emandaa | ||
| genitive | emandaate | ||
| partitive | emandaat | emandaaid | |
| illative | emandaasse | emandaatesse emandaaisse | |
| inessive | emandaas | emandaates emandaais | |
| elative | emandaast | emandaatest emandaaist | |
| allative | emandaale | emandaatele emandaaile | |
| adessive | emandaal | emandaatel emandaail | |
| ablative | emandaalt | emandaatelt emandaailt | |
| translative | emandaaks | emandaateks emandaaiks | |
| terminative | emandaani | emandaateni | |
| essive | emandaana | emandaatena | |
| abessive | emandaata | emandaateta | |
| comitative | emandaaga | emandaatega | |