eloquium

Latin

Etymology

    From ēloquor (“to declare, speak plainly”) + -ium (nominal suffix).

    Pronunciation

    Noun

    ēloquium n (genitive ēloquiī or ēloquī); second declension

    1. eloquence
    2. speech, utterance
    3. diction
      • c. 405, Saint Jerome, Epistola 106:
        Quis hoc crederet, ut barbara Getarum lingua Hebraicam quaereret veritatem; et dormitantibus, imo contendentibus Graecis, ipsa Germania Spiritus Sancti eloquia scrutaretur!
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Descendants

    • Italian: eloquio

    References

    • “eloquium”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “eloquium”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “eloquium”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.