elogiu
Romanian
Etymology
Borrowed from French éloge or Italian elogio, from Latin elogium.
Pronunciation
- IPA(key): [eˈlo.d͡ʒiw]
Noun
elogiu n (plural elogii)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | elogiu | elogiul | elogii | elogiile |
| genitive-dative | elogiu | elogiului | elogii | elogiilor |
| vocative | elogiule | elogiilor | ||