eliksir

Danish

Etymology

From Medieval Latin elixir, from Arabic اَلْإِكْسِير (al-ʔiksīr), from Ancient Greek ξηρίον (xēríon, “medicinal powder”), from ξηρός (xērós, “dry”).

Pronunciation

  • IPA(key): /eləksiːr/, [eləɡ̊ˈsiɐ̯ˀ]
  • Audio:(file)

Noun

eliksir c (singular definite eliksiren, plural indefinite eliksirer)

  1. elixir, potion

Inflection

Declension of eliksir
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative eliksir eliksiren eliksirer eliksirerne
genitive eliksirs eliksirens eliksirers eliksirernes

Synonyms

Polish

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from French élixir.[1] First attested in 1578.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɛˈlik.sir/
    • Rhymes: -iksir
    • Syllabification: e‧lik‧sir

    Noun

    eliksir m inan (diminutive eliksirek)

    1. (alchemy) elixir (substance or liquid which is believed to cure all ills and give eternal life)

    Declension

    Declension of eliksir
    singular plural
    nominative eliksir eliksiry
    genitive eliksiru eliksirów
    dative eliksirowi eliksirom
    accusative eliksir eliksiry
    instrumental eliksirem eliksirami
    locative eliksirze eliksirach
    vocative eliksirze eliksiry

    Derived terms

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “eliksir”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “eliksyr”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /elǐksiːr/
    • Hyphenation: e‧li‧ksir

    Noun

    elìksīr m inan (Cyrillic spelling елѝксӣр)

    1. elixir

    Declension

    Declension of eliksir
    singular plural
    nominative elìksīr eliksiri
    genitive eliksíra eliksira
    dative eliksiru eliksirima
    accusative eliksir eliksire
    vocative eliksiru eliksiri
    locative eliksiru eliksirima
    instrumental eliksirom eliksirima