elemei

Hungarian

Etymology

elem +‎ -ei (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɛlɛmɛji]
  • Hyphenation: ele‧mei

Noun

elemei

  1. third-person singular multiple-possession possessive of elem

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
singular plural
nominative — elemei
accusative — elemeit
dative — elemeinek
instrumental — elemeivel
causal-final — elemeiért
translative — elemeivé
terminative — elemeiig
essive-formal — elemeiként
essive-modal — elemeiül
inessive — elemeiben
superessive — elemein
adessive — elemeinél
illative — elemeibe
sublative — elemeire
allative — elemeihez
elative — elemeiből
delative — elemeiről
ablative — elemeitől
non-attributive
possessive – singular
— elemeié
non-attributive
possessive – plural
— elemeiéi