eleman

Turkish

Etymology

    Borrowed from French élément, from Latin elementum. Doublet of element.

    Pronunciation

    • IPA(key): /eleˈmɑn/

    Noun

    eleman (definite accusative elemanı, plural elemanlar)

    1. element
    2. employee, member
    3. (colloquial) An offhand and sometimes dismissive way to refer to someone; guy, bloke
      Synonym: tip
      Ne diyor şimdi bu eleman?
      What's this guy saying now?

    Usage notes

    The word eleman in the sense of element strictly refers to constituent parts of something bigger, such as members of a set. The word element is used for the chemical sense.

    Declension

    Declension of eleman
    singular plural
    nominative eleman elemanlar
    definite accusative elemanı elemanları
    dative elemana elemanlara
    locative elemanda elemanlarda
    ablative elemandan elemanlardan
    genitive elemanın elemanların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular elemanım elemanlarım
    2nd singular elemanın elemanların
    3rd singular elemanı elemanları
    1st plural elemanımız elemanlarımız
    2nd plural elemanınız elemanlarınız
    3rd plural elemanları elemanları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular elemanımı elemanlarımı
    2nd singular elemanını elemanlarını
    3rd singular elemanını elemanlarını
    1st plural elemanımızı elemanlarımızı
    2nd plural elemanınızı elemanlarınızı
    3rd plural elemanlarını elemanlarını
    dative
    singular plural
    1st singular elemanıma elemanlarıma
    2nd singular elemanına elemanlarına
    3rd singular elemanına elemanlarına
    1st plural elemanımıza elemanlarımıza
    2nd plural elemanınıza elemanlarınıza
    3rd plural elemanlarına elemanlarına
    locative
    singular plural
    1st singular elemanımda elemanlarımda
    2nd singular elemanında elemanlarında
    3rd singular elemanında elemanlarında
    1st plural elemanımızda elemanlarımızda
    2nd plural elemanınızda elemanlarınızda
    3rd plural elemanlarında elemanlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular elemanımdan elemanlarımdan
    2nd singular elemanından elemanlarından
    3rd singular elemanından elemanlarından
    1st plural elemanımızdan elemanlarımızdan
    2nd plural elemanınızdan elemanlarınızdan
    3rd plural elemanlarından elemanlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular elemanımın elemanlarımın
    2nd singular elemanının elemanlarının
    3rd singular elemanının elemanlarının
    1st plural elemanımızın elemanlarımızın
    2nd plural elemanınızın elemanlarınızın
    3rd plural elemanlarının elemanlarının