elan

See also: Appendix:Variations of "elan"

English

Noun

elan (countable and uncountable, plural elans)

  1. Uncommon spelling of élan.

Anagrams

Azerbaijani

Alternative forms

  • eʼlan (superseded)

Etymology

    Derived from Arabic إِعْلَان (ʔiʕlān).

    Pronunciation

    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    elan (definite accusative elanı, plural elanlar)

    1. announcement

    Declension

    Declension of elan
    singular plural
    nominative elanelanlar
    definite accusative elanıelanları
    dative elanaelanlara
    locative elandaelanlarda
    ablative elandanelanlardan
    definite genitive elanınelanların
    Possessive forms of elan
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) elanım elanlarım
    sənin (“your”) elanın elanların
    onun (“his/her/its”) elanı elanları
    bizim (“our”) elanımız elanlarımız
    sizin (“your”) elanınız elanlarınız
    onların (“their”) elanı or elanları elanları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) elanımı elanlarımı
    sənin (“your”) elanını elanlarını
    onun (“his/her/its”) elanını elanlarını
    bizim (“our”) elanımızı elanlarımızı
    sizin (“your”) elanınızı elanlarınızı
    onların (“their”) elanını or elanlarını elanlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) elanıma elanlarıma
    sənin (“your”) elanına elanlarına
    onun (“his/her/its”) elanına elanlarına
    bizim (“our”) elanımıza elanlarımıza
    sizin (“your”) elanınıza elanlarınıza
    onların (“their”) elanına or elanlarına elanlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) elanımda elanlarımda
    sənin (“your”) elanında elanlarında
    onun (“his/her/its”) elanında elanlarında
    bizim (“our”) elanımızda elanlarımızda
    sizin (“your”) elanınızda elanlarınızda
    onların (“their”) elanında or elanlarında elanlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) elanımdan elanlarımdan
    sənin (“your”) elanından elanlarından
    onun (“his/her/its”) elanından elanlarından
    bizim (“our”) elanımızdan elanlarımızdan
    sizin (“your”) elanınızdan elanlarınızdan
    onların (“their”) elanından or elanlarından elanlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) elanımın elanlarımın
    sənin (“your”) elanının elanlarının
    onun (“his/her/its”) elanının elanlarının
    bizim (“our”) elanımızın elanlarımızın
    sizin (“your”) elanınızın elanlarınızın
    onların (“their”) elanının or elanlarının elanlarının

    Derived terms

    Dutch

    Alternative forms

    Etymology

    Borrowed from French élan.

    Pronunciation

    • IPA(key): /eːˈlɑn/, [eˈlɑ̃]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɑn

    Noun

    elan n (uncountable, no diminutive)

    1. élan

    Estonian

    Verb

    elan

    1. first-person singular present indicative of elama

    Romanian

    Elan

    Etymology 1

      Borrowed from French élan (“moose”).

      Noun

      elan m (plural elani)

      1. elk, moose (Alces alces)
        Synonym: plotun
      Declension
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative elan elanul elani elanii
      genitive-dative elan elanului elani elanilor
      vocative elanule elanilor

      Etymology 2

      Borrowed from French élan, from élancer.

      Noun

      elan n (plural elanuri)

      1. élan
      Declension
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative elan elanul elanuri elanurile
      genitive-dative elan elanului elanuri elanurilor
      vocative elanule elanurilor