effectief

Dutch

Etymology

    Borrowed from French effectif, from Middle French effectif, from Latin effectīvus.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˌɛ.fɛkˈtif/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ef‧fec‧tief
    • Rhymes: -if

    Adjective

    effectief (comparative effectiever, superlative effectiefst)

    1. effective

    Declension

    Declension of effectief
    uninflected effectief
    inflected effectieve
    comparative effectiever
    positive comparative superlative
    predicative/adverbial effectief effectiever het effectiefst
    het effectiefste
    indefinite m./f. sing. effectieve effectievere effectiefste
    n. sing. effectief effectiever effectiefste
    plural effectieve effectievere effectiefste
    definite effectieve effectievere effectiefste
    partitive effectiefs effectievers —

    Derived terms

    Adverb

    effectief (comparative effectiever, superlative effectiefst)

    1. effectively
    2. really
      Dit is effectief gebeurd.
      This really happened.

    Antonyms

    Descendants

    • → Indonesian: efektif

    References

    1. ^ Philippa, Marlies; Debrabandere, Frans; Quak, Arend; Schoonheim, Tanneke; van der Sijs, Nicoline (2003–2009), Etymologisch woordenboek van het Nederlands (in Dutch), Amsterdam: Amsterdam University Press
    This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.