edicte
Catalan
Etymology
Learned borrowing from Latin ēdictum.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [əˈðik.tə]
- IPA(key): (Valencia, Northwestern) [eˈðik.te]
Audio (Barcelona): (file)
Noun
edicte m (plural edictes)
Further reading
- “edicte”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “edicte”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “edicte” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “edicte”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [eːˈdɪk.tɛ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [eˈdik.te]
Participle
ēdicte
- vocative masculine singular of ēdictus
Categories:
- Catalan learned borrowings from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan terms borrowed from Latin
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan terms with audio pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan nouns
- Catalan countable nouns
- Catalan masculine nouns
- Latin 3-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin non-lemma forms
- Latin participle forms