eccentricitas

Latin

Etymology

    From eccentricus (“out-centered”) + -tās (“-ness”).

    Pronunciation

    Noun

    eccentricitās f (genitive eccentricitātis); third declension

    1. (Medieval Latin, chiefly astrology) eccentricity, outcenteredness.
      • 1540, Georg Joachim Rheticus, Narratio Prima:
        Habes machinationem, quam ex tribus supra recitatis eccentricitatibus investigavit, simili prorsus ratione, quemadmodum ex tribus Lunae eclipsibus aequales ipsius motus Divino certe invento corriguntur.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1634, Iohannes Kepler, Somnium seu opus posthumum de astronomia lunari:
        Anteceſſores quidem, indulſerunt Lunæ aſcensus & deſcenſus in vmbra terræ, hoc eſt, diametrum Epicycli (vt ego, Eccentricitatem) duplo majorem illlâ, quàm ego elicio ex cauſis phyſicis, ac proindè trajectuum inæqualitas, ampliùs quàm duplo fuit major veteribus, quàm eſt nobis hodiè in computò.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative eccentricitās eccentricitātēs
    genitive eccentricitātis eccentricitātum
    dative eccentricitātī eccentricitātibus
    accusative eccentricitātem eccentricitātēs
    ablative eccentricitāte eccentricitātibus
    vocative eccentricitās eccentricitātēs

    Descendants