dzielnik

See also: Dzielnik

Polish

Etymology

    From dzielić + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈd͡ʑɛl.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlɲik
    • Syllabification: dziel‧nik
    • Homophone: Dzielnik

    Noun

    dzielnik m inan

    1. (arithmetic) divisor (second operand of division)
    2. (arithmetic) divisor (integer of which another integer is a multiply)

    Declension

    Declension of dzielnik
    singular plural
    nominative dzielnik dzielniki
    genitive dzielnika dzielników
    dative dzielnikowi dzielnikom
    accusative dzielnik dzielniki
    instrumental dzielnikiem dzielnikami
    locative dzielniku dzielnikach
    vocative dzielniku dzielniki
    verbs

    Further reading

    • “dzielnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dzielnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)