dziegciarz

Polish

Etymology

    From dziegieć + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈd͡ʑɛk.t͡ɕaʂ/
    • Rhymes: -ɛkt͡ɕaʂ
    • Syllabification: dzieg‧ciarz

    Noun

    dziegciarz m pers

    1. (obsolete) tar worker or salesman

    Declension

    Declension of dziegciarz
    singular plural
    nominative dziegciarz dziegciarze
    genitive dziegciarza dziegciarzy, dziegciarzów
    dative dziegciarzowi dziegciarzom
    accusative dziegciarza dziegciarzy, dziegciarzów
    instrumental dziegciarzem dziegciarzami
    locative dziegciarzu dziegciarzach
    vocative dziegciarzu dziegciarze

    Further reading

    • “dziegciarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)