dziamgoc

Polish

Etymology

    From dziamgać + -acz.

    Pronunciation

    Noun

    dziamgoc m pers

    1. (Zagórze) person who smacks their lips while eating, who eats slowly
    2. (Zagórze) person who talks a lot, indistinctly

    Further reading

    • Józefa Kobylińska (2001), “dziamgacz”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[1] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 35