dziadyga

Polish

Etymology

    From dziad + -yga.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /d͡ʑaˈdɘ.ɡa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘɡa
    • Syllabification: dzia‧dy‧ga

    Noun

    dziadyga m pers

    1. (derogatory, colloquial or Kuyavia, Zagórze) geezer, old fart
      Synonyms: grzyb, piernik, próchno, pryk, wapniak

    Declension

    Declension of dziadyga
    singular plural
    nominative dziadyga dziadygi
    genitive dziadygi dziadygów
    dative dziadydze dziadygom
    accusative dziadygę dziadygów
    instrumental dziadygą dziadygami
    locative dziadydze dziadygach
    vocative dziadygo dziadygi

    Further reading

    • “dziadyga”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dziadyga”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Oskar Kolberg (1867), “dziadyga”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 270
    • Józefa Kobylińska (2001), “dziadyga”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 35