dyskredytacja

Polish

Etymology

    Borrowed from French discréditation.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘs.krɛ.dɘˈta.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: dys‧kre‧dy‧ta‧cja

    Noun

    dyskredytacja f

    1. (literary) discredit (act or state)

    Declension

    Declension of dyskredytacja
    singular plural
    nominative dyskredytacja dyskredytacje
    genitive dyskredytacji dyskredytacji, dyskredytacyj1
    dative dyskredytacji dyskredytacjom
    accusative dyskredytację dyskredytacje
    instrumental dyskredytacją dyskredytacjami
    locative dyskredytacji dyskredytacjach
    vocative dyskredytacjo dyskredytacje

    1Archaic.

    Derived terms

    Further reading

    • “dyskredytacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dyskredytacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)