dysigian

Old English

Etymology

From dysiġ (“foolish”) +‎ -ian.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdy.si.ji.ɑn/, [ˈdy.zi.ji.ɑn]

Verb

dysiġian

  1. to be foolish

Conjugation

Descendants

  • Middle English: dysien

Further reading