dymisja

See also: dymisją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin dīmissiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘˈmi.sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -isja
    • Syllabification: dy‧mi‧sja

    Noun

    dymisja f

    1. dismissal (deprivation of office)
    2. resignation (from an office, public position)

    Declension

    Declension of dymisja
    singular plural
    nominative dymisja dymisje
    genitive dymisji dymisji, dymisyj1
    dative dymisji dymisjom
    accusative dymisję dymisje
    instrumental dymisją dymisjami
    locative dymisji dymisjach
    vocative dymisjo dymisje

    1Archaic.

    Derived terms

    verbs
    • dymisjonować impf
    • zdymisjonować pf

    Further reading

    • “dymisja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dymisja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)