dymieniczy

Polish

Etymology

    From dymienica + -y.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘ.mjɛˈɲi.t͡ʂɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂɘ
    • Syllabification: dy‧mie‧ni‧czy

    Adjective

    dymieniczy (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) bubonic
      dżuma dymienicza ― bubonic plague

    Declension

    Declension of dymieniczy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dymieniczy dymienicza dymienicze dymieniczy dymienicze
    genitive dymieniczego dymieniczej dymieniczego dymieniczych
    dative dymieniczemu dymieniczej dymieniczemu dymieniczym
    accusative dymieniczego dymieniczy dymieniczą dymienicze dymieniczych dymienicze
    instrumental dymieniczym dymieniczą dymieniczym dymieniczymi
    locative dymieniczym dymieniczej dymieniczym dymieniczych

    Further reading

    • “dymieniczy”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dymieniczy”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)