dymić

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *dymiti. By surface analysis, dym + -ić.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈdɘ.mit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘmit͡ɕ
    • Syllabification: dy‧mić

    Verb

    dymić impf

    1. (intransitive) to smoke (to give off smoke)
      1. (reflexive with się, Zagórze) to smoke (to give off smoke)

    Conjugation

    Conjugation of dymić impf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive dymić
    present tense 1st dymię dymimy
    2nd dymisz dymicie
    3rd dymi dymią
    impersonal dymi się
    past tense 1st dymiłem,
    -(e)m dymił
    dymiłam,
    -(e)m dymiła
    dymiłom1,
    -(e)m dymiło
    dymiliśmy,
    -(e)śmy dymili
    dymiłyśmy,
    -(e)śmy dymiły
    2nd dymiłeś,
    -(e)ś dymił
    dymiłaś,
    -(e)ś dymiła
    dymiłoś1,
    -(e)ś dymiło
    dymiliście,
    -(e)ście dymili
    dymiłyście,
    -(e)ście dymiły
    3rd dymił dymiła dymiło dymili dymiły
    impersonal dymiono
    future tense 1st będę dymił, będę dymić będę dymiła, będę dymić będę dymiło1, będę dymić będziemy dymili, będziemy dymić będziemy dymiły, będziemy dymić
    2nd będziesz dymił, będziesz dymić będziesz dymiła, będziesz dymić będziesz dymiło1, będziesz dymić będziecie dymili, będziecie dymić będziecie dymiły, będziecie dymić
    3rd będzie dymił, będzie dymić będzie dymiła, będzie dymić będzie dymiło, będzie dymić będą dymili, będą dymić będą dymiły, będą dymić
    impersonal będzie dymić się
    conditional 1st dymiłbym,
    bym dymił
    dymiłabym,
    bym dymiła
    dymiłobym1,
    bym dymiło
    dymilibyśmy,
    byśmy dymili
    dymiłybyśmy,
    byśmy dymiły
    2nd dymiłbyś,
    byś dymił
    dymiłabyś,
    byś dymiła
    dymiłobyś1,
    byś dymiło
    dymilibyście,
    byście dymili
    dymiłybyście,
    byście dymiły
    3rd dymiłby,
    by dymił
    dymiłaby,
    by dymiła
    dymiłoby,
    by dymiło
    dymiliby,
    by dymili
    dymiłyby,
    by dymiły
    impersonal dymiono by
    imperative 1st niech dymię dymmy
    2nd dym dymcie
    3rd niech dymi niech dymią
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st dymiłem był dymiłam była dymiłom było1 dymiliśmy byli dymiłyśmy były
    2nd dymiłeś był dymiłaś była dymiłoś było1 dymiliście byli dymiłyście były
    3rd dymił był dymiła była dymiło było dymili byli dymiły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym dymił byłabym dymiła byłobym dymiło1 bylibyśmy dymili byłybyśmy dymiły
    2nd byłbyś dymił byłabyś dymiła byłobyś dymiło1 bylibyście dymili byłybyście dymiły
    3rd byłby dymił byłaby dymiła byłoby dymiło byliby dymili byłyby dymiły
    active adjectival participle dymiący dymiąca dymiące dymiący dymiące
    contemporary adverbial participle dymiąc
    verbal noun dymienie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “dymić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dymić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Józefa Kobylińska (2001), “dymić (się)”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 34