dyktat

Polish

Etymology

Borrowed from German Diktat, from Latin dictātus.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdɘk.tat/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɘktat
  • Syllabification: dyk‧tat

Noun

dyktat m inan

  1. diktat (a dogmatic decree, especially issued by one who rules without popular consent)
  2. (politics) stranglehold, supremacy (absolute control)

Declension

Declension of dyktat
singular plural
nominative dyktat dyktaty
genitive dyktatu dyktatów
dative dyktatowi dyktatom
accusative dyktat dyktaty
instrumental dyktatem dyktatami
locative dyktacie dyktatach
vocative dyktacie dyktaty

Derived terms

adjective

Further reading

  • “dyktat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “dyktat”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)