dygresja

See also: dygresją

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *dwóh₁

Proto-Indo-European *-s

▲

Proto-Indo-European *trísinflu.

Proto-Indo-European *d(w)is-

Proto-Italic *dis-

Latin dis-

Proto-Indo-European *gʰredʰ-der.

Latin gradior

Latin dīgredior

Proto-Indo-European *-tós

Proto-Indo-European *-is

Proto-Indo-European *-tis

Proto-Indo-European *-Hō

Proto-Indo-European *-tiHō

Proto-Italic *-tiō

Latin -tiō

Latin dīgressiōlbor.

Polish dygresja

Learned borrowing from Latin dīgressiō.

Pronunciation

• IPA^(key): /dɘˈɡrɛ.sja/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛsja
• Syllabification: dy‧gre‧sja

Noun

dygresja f

1. (rhetoric) digression (departure from the main subject in speech or writing)

   Synonym: wtrącenie

Declension

Declension of dygresja

	singular	plural
nominative	dygresja	dygresje
genitive	dygresji	dygresji, dygresyj1
dative	dygresji	dygresjom
accusative	dygresję	dygresje
instrumental	dygresją	dygresjami
locative	dygresji	dygresjach
vocative	dygresjo	dygresje

¹Archaic.

Derived terms

adjective

• dygresyjny

Related terms

adverb

• dygresyjnie

noun

• dygresyjność

Further reading

• “dygresja”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “dygresja”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)