dwuparzec

Polish

Etymology

    From dwu- + para + -iec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dvuˈpa.ʐɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aʐɛt͡s
    • Syllabification: dwu‧pa‧rzec

    Noun

    dwuparzec m animal

    1. millipede, diplopod
      Synonym: krocionóg

    Declension

    Declension of dwuparzec
    singular plural
    nominative dwuparzec dwuparce
    genitive dwuparca dwuparców
    dative dwuparcowi dwuparcom
    accusative dwuparca dwuparce
    instrumental dwuparcem dwuparcami
    locative dwuparcu dwuparcach
    vocative dwuparcu dwuparce

    Further reading

    • “dwuparzec”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)