dwalian
Old English
Etymology
From Proto-West Germanic *dwalōn.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈdwɑ.li.ɑn/
Verb
dwalian
Conjugation
Conjugation of dwalian (weak, class 2)
| infinitive | dwalian | dwalienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | dwaliġe | dwalode |
| second person singular | dwalast | dwalodest |
| third person singular | dwalaþ | dwalode |
| plural | dwaliaþ | dwalodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | dwaliġe | dwalode |
| plural | dwaliġen | dwaloden |
| imperative | ||
| singular | dwala | |
| plural | dwaliaþ | |
| participle | present | past |
| dwaliende | (ġe)dwalod | |