duyum

Turkish

Pronunciation

  • (etymology 1 & 2): IPA(key): /duˈjum/
  • (etymology 3): IPA(key): /ˈdu.jum/
  • Hyphenation: du‧yum

Etymology 1

By surface analysis, duy- (“to hear”) +‎ -um (“deverbal nominal”).

Noun

duyum (definite accusative duyumu, plural duyumlar)

  1. hearsay, gossip
Declension
Declension of duyum
singular plural
nominative duyum duyumlar
definite accusative duyumu duyumları
dative duyuma duyumlara
locative duyumda duyumlarda
ablative duyumdan duyumlardan
genitive duyumun duyumların
Derived terms
  • duyumsal
  • duyumsallık

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

duyum

  1. first-person singular possessive of duyu

Etymology 3

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

duyum

  1. first-person singular predicative of duy

Further reading

  • “duyum”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu