dusiciel

Polish

Etymology

    From dusić + -ciel.

    Pronunciation

    • IPA(key): /duˈɕi.t͡ɕɛl/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ɕɛl
    • Syllabification: du‧si‧ciel

    Noun

    dusiciel m pers

    1. strangler, choker
    2. constrictor

    Declension

    Declension of dusiciel
    singular plural
    nominative dusiciel dusiciele
    genitive dusiciela dusicieli
    dative dusicielowi dusicielom
    accusative dusiciela dusicieli
    instrumental dusicielem dusicielami
    locative dusicielu dusicielach
    vocative dusicielu dusiciele

    Noun

    dusiciel m animal

    1. boid (snake of the family Boidae)

    Declension

    Declension of dusiciel
    singular plural
    nominative dusiciel dusiciele
    genitive dusiciela dusicieli
    dative dusicielowi dusicielom
    accusative dusiciela dusiciele
    instrumental dusicielem dusicielami
    locative dusicielu dusicielach
    vocative dusicielu dusiciele

    Derived terms

    Further reading

    • “dusiciel”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dusiciel”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)