durativ
Romanian
Etymology
Adjective
durativ m or n (feminine singular durativÄ, masculine plural durativi, feminine/neuter plural durative)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | durativ | durativÄ | durativi | durative | ||
| definite | durativul | durativa | durativii | durativele | |||
| genitive- dative |
indefinite | durativ | durative | durativi | durative | ||
| definite | durativului | durativei | durativilor | durativelor | |||