durativ

Romanian

Etymology

    Borrowed from French duratif.

    Adjective

    durativ m or n (feminine singular durativă, masculine plural durativi, feminine/neuter plural durative)

    1. durative

    Declension

    Declension of durativ
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite durativ durativă durativi durative
    definite durativul durativa durativii durativele
    genitive-
    dative
    indefinite durativ durative durativi durative
    definite durativului durativei durativilor durativelor