durak

See also: Durak and дурак

English

Etymology

From Russian дура́к (durák).

Noun

durak (uncountable)

  1. (card games) A traditional Russian card game in which players attempt to shed all of their cards.

Finnish

Alternative forms

  • turakka, turakki

Etymology

From Russian дура́к (durák).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdurɑk(ː)/, [ˈdurɑ̝k(ː)]
  • Rhymes: -urɑk
  • Syllabification(key): du‧rak
  • Hyphenation(key): du‧rak

Noun

durak

  1. durak (card game)

Declension

Inflection of durak (Kotus type 5/risti, no gradation)
nominative durak —
genitive durakin —
partitive durakia —
illative durakiin —
singular plural
nominative durak —
accusative nom. durak —
gen. durakin
genitive durakin —
partitive durakia —
inessive durakissa —
elative durakista —
illative durakiin —
adessive durakilla —
ablative durakilta —
allative durakille —
essive durakina —
translative durakiksi —
abessive durakitta —
instructive — —
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of durak (Kotus type 5/risti, no gradation)
first-person singular possessor
singular plural
nominative durakini —
accusative nom. durakini —
gen. durakini
genitive durakini —
partitive durakiani —
inessive durakissani —
elative durakistani —
illative durakiini —
adessive durakillani —
ablative durakiltani —
allative durakilleni —
essive durakinani —
translative durakikseni —
abessive durakittani —
instructive — —
comitative — —
second-person singular possessor
singular plural
nominative durakisi —
accusative nom. durakisi —
gen. durakisi
genitive durakisi —
partitive durakiasi —
inessive durakissasi —
elative durakistasi —
illative durakiisi —
adessive durakillasi —
ablative durakiltasi —
allative durakillesi —
essive durakinasi —
translative durakiksesi —
abessive durakittasi —
instructive — —
comitative — —
first-person plural possessor
singular plural
nominative durakimme —
accusative nom. durakimme —
gen. durakimme
genitive durakimme —
partitive durakiamme —
inessive durakissamme —
elative durakistamme —
illative durakiimme —
adessive durakillamme —
ablative durakiltamme —
allative durakillemme —
essive durakinamme —
translative durakiksemme —
abessive durakittamme —
instructive — —
comitative — —
second-person plural possessor
singular plural
nominative durakinne —
accusative nom. durakinne —
gen. durakinne
genitive durakinne —
partitive durakianne —
inessive durakissanne —
elative durakistanne —
illative durakiinne —
adessive durakillanne —
ablative durakiltanne —
allative durakillenne —
essive durakinanne —
translative durakiksenne —
abessive durakittanne —
instructive — —
comitative — —
third-person possessor
singular plural
nominative durakinsa —
accusative nom. durakinsa —
gen. durakinsa
genitive durakinsa —
partitive durakiaan
durakiansa
—
inessive durakissaan
durakissansa
—
elative durakistaan
durakistansa
—
illative durakiinsa —
adessive durakillaan
durakillansa
—
ablative durakiltaan
durakiltansa
—
allative durakilleen
durakillensa
—
essive durakinaan
durakinansa
—
translative durakikseen
durakiksensa
—
abessive durakittaan
durakittansa
—
instructive — —
comitative — —

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish طوراق (durak). By surface analysis, dur- (“to stop”) + -ak.

    Pronunciation

    • IPA(key): /duˈɾak/

    Noun

    durak (definite accusative durağı, plural duraklar)

    1. stop
    2. station

    Declension

    Declension of durak
    singular plural
    nominative durak duraklar
    definite accusative durağı durakları
    dative durağa duraklara
    locative durakta duraklarda
    ablative duraktan duraklardan
    genitive durağın durakların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular durağım duraklarım
    2nd singular durağın durakların
    3rd singular durağı durakları
    1st plural durağımız duraklarımız
    2nd plural durağınız duraklarınız
    3rd plural durakları durakları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular durağımı duraklarımı
    2nd singular durağını duraklarını
    3rd singular durağını duraklarını
    1st plural durağımızı duraklarımızı
    2nd plural durağınızı duraklarınızı
    3rd plural duraklarını duraklarını
    dative
    singular plural
    1st singular durağıma duraklarıma
    2nd singular durağına duraklarına
    3rd singular durağına duraklarına
    1st plural durağımıza duraklarımıza
    2nd plural durağınıza duraklarınıza
    3rd plural duraklarına duraklarına
    locative
    singular plural
    1st singular durağımda duraklarımda
    2nd singular durağında duraklarında
    3rd singular durağında duraklarında
    1st plural durağımızda duraklarımızda
    2nd plural durağınızda duraklarınızda
    3rd plural duraklarında duraklarında
    ablative
    singular plural
    1st singular durağımdan duraklarımdan
    2nd singular durağından duraklarından
    3rd singular durağından duraklarından
    1st plural durağımızdan duraklarımızdan
    2nd plural durağınızdan duraklarınızdan
    3rd plural duraklarından duraklarından
    genitive
    singular plural
    1st singular durağımın duraklarımın
    2nd singular durağının duraklarının
    3rd singular durağının duraklarının
    1st plural durağımızın duraklarımızın
    2nd plural durağınızın duraklarınızın
    3rd plural duraklarının duraklarının

    Derived terms

    • duraklamak

    Further reading

    • “durak”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu