duraaran

Cimbrian

Etymology

From Venetan durar, from Latin dūrāre (“to harden; to last, endure”). Doublet of dauran.

Verb

duraaran (third-person singular present indicative duraart, past participle gaduraart, auxiliary haban)

  1. (Sette Comuni) to last (continue over time)
    Synonym: dauran
    Azò mans net duraaran. ― So it can't last.

Conjugation

Conjugation of duraaran
infinitive duraaran
present participle duraaranten
past participle gaduraart
auxiliary haban
indicative subjunctive
present ich duraare bar duraaran i ich duraare bar duraaran
du duraarst iart duraart du duraarst iart duraart
ear duraart ze duraarnt ear duraare ze duraaran
preterite
(composed)
ich han gaduraart bar haban gaduraart ii ich duraarte bar duraartan
du hast gaduraart iart habet gaduraart du duraartest iart duraartet
ear hat gaduraart ze habent gaduraart ear duraarte ze duraartan
imperative — duraarbar
duraar (du) duraart (iart)
duraare (ear) duraaran (ze)

References

  • “duraaran” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo