dupczony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /dupˈt͡ʂɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: dup‧czo‧ny
Participle
dupczony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of dupczyć
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
dupczony | dupczona | dupczone | dupczeni | dupczone | |
| genitive | dupczonego | dupczonej | dupczonego | dupczonych | ||
| dative | dupczonemu | dupczonej | dupczonemu | dupczonym | ||
| accusative | dupczonego | dupczony | dupczoną | dupczone | dupczonych | dupczone |
| instrumental | dupczonym | dupczoną | dupczonym | dupczonymi | ||
| locative | dupczonym | dupczonej | dupczonym | dupczonych | ||