dupczenie

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dupˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: dup‧cze‧nie

    Noun

    dupczenie n

    1. verbal noun of dupczyć

    Declension

    Declension of dupczenie
    singular
    nominative dupczenie
    genitive dupczenia
    dative dupczeniu
    accusative dupczenie
    instrumental dupczeniem
    locative dupczeniu
    vocative dupczenie