duduie

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish دودو (dudu).[1]

    Noun

    duduie f (plural dudui)

    1. miss

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative duduie duduia dudui duduile
    genitive-dative dudui duduii dudui duduilor
    vocative duduie, duduio duduilor

    References

    1. ^ Kélékian, Diran (1911), “دودو”, in Dictionnaire turc-français‎[1] (in French), Constantinople: Mihran, page 584b