ductio

Latin

Etymology

    From dūcō + -tiō.

    Noun

    ductiō f (genitive ductiōnis); third declension

    1. leading (away)

    Declension

    Third-declension noun.

    Descendants

    References

    • “ductio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “ductio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.