ducis
Latin
Etymology 1
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈdʊ.kɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈduː.t͡ʃis]
Noun
ducis
- genitive singular of dux
Etymology 2
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈduː.kɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈduː.t͡ʃis]
Verb
dūcis
- second-person singular present active indicative of dūcō
Latvian
Pronunciation
- IPA(key): [ˈdut͡sːis]
Noun
ducis m (2nd declension)
- dozen (a set of twelve)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ducis | duči |
| genitive | duča | duču |
| dative | ducim | dučiem |
| accusative | duci | dučus |
| instrumental | duci | dučiem |
| locative | ducī | dučos |
| vocative | duci | duči |
Idioms
- velna ducis