dubiel

See also: Dubiel

Polish

Etymology

    Borrowed from German Döbel.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈdu.bjɛl/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ubjɛl
    • Syllabification: du‧biel
    • Homophone: Dubiel

    Noun

    dubiel m pers

    1. (dated, derogatory) dummy, fool, simpleton
      Synonyms: see Thesaurus:głupiec

    Declension

    Declension of dubiel
    singular plural
    nominative dubiel dubiele, dubielowie
    genitive dubiela dubielów, dubieli
    dative dubielowi dubielom
    accusative dubiela dubielów, dubieli
    instrumental dubielem dubielami
    locative dubielu dubielach
    vocative dubielu dubiele, dubielowie

    Noun

    dubiel m animal

    1. hybrid of Cyprinus carpio and Carassius carassius
    2. sharp-snout sea bream (Diplodus puntazzo)

    Declension

    Declension of dubiel
    singular plural
    nominative dubiel dubiele
    genitive dubiela dubielów
    dative dubielowi dubielom
    accusative dubiela dubiele
    instrumental dubielem dubielami
    locative dubielu dubielach
    vocative dubielu dubiele

    Further reading

    • “dubiel”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)