drogowiec

Polish

Etymology

    From droga + -owiec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /drɔˈɡɔ.vjɛt͡s/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ɔvjɛt͡s
    • Syllabification: dro‧go‧wiec

    Noun

    drogowiec m pers

    1. (colloquial) roadworker (worker who carries out road construction or maintenance)
      Hypernym: robotnik
    2. (colloquial) road construction specialist
      Hypernym: specjalista

    Declension

    Declension of drogowiec
    singular plural
    nominative drogowiec drogowcy, drogowce1
    genitive drogowca drogowców
    dative drogowcowi drogowcom
    accusative drogowca drogowców
    instrumental drogowcem drogowcami
    locative drogowcu drogowcach
    vocative drogowcu, drogowcze drogowcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “drogowiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “drogowiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)