driewerf

Dutch

Etymology

From Middle Dutch driewerf, driewerven, from Old Dutch thriewerf. A univerbation of drie (“three”) +‎ werf (“time[s], occasion[s]”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdri.ʋɛrf/
  • Audio:(file)

Adverb

driewerf

  1. (archaic) thrice
    Synonym: driemaal