doyurucu

Turkish

Etymology

    From doyur- (“to satiate”) + -ucu.

    Adjective

    doyurucu

    1. satisfying, filling (of food, that satisfies the appetite by filling the stomach)

    Declension

    Predicative forms of doyurucu
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) doyurucuyum doyurucu muyum?
    sen (you are) doyurucusun doyurucu musun?
    o (he/she/it is) doyurucu / doyurucudur doyurucu mu?
    biz (we are) doyurucuyuz doyurucu muyuz?
    siz (you are) doyurucusunuz doyurucu musunuz?
    onlar (they are) doyurucu(lar) doyurucu(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) doyurucuydum doyurucu muydum?
    sen (you were) doyurucuydun doyurucu muydun?
    o (he/she/it was) doyurucuydu doyurucu muydu?
    biz (we were) doyurucuyduk doyurucu muyduk?
    siz (you were) doyurucuydunuz doyurucu muydunuz?
    onlar (they were) doyurucuydular doyurucu muydular?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) doyurucuymuşum doyurucu muymuşum?
    sen (you were) doyurucuymuşsun doyurucu muymuşsun?
    o (he/she/it was) doyurucuymuş doyurucu muymuş?
    biz (we were) doyurucuymuşuz doyurucu muymuşuz?
    siz (you were) doyurucuymuşsunuz doyurucu muymuşsunuz?
    onlar (they were) doyurucuymuşlar doyurucu muymuşlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) doyurucuysam doyurucu muysam?
    sen (if you) doyurucuysan doyurucu muysan?
    o (if he/she/it) doyurucuysa doyurucu muysa?
    biz (if we) doyurucuysak doyurucu muysak?
    siz (if you) doyurucuysanız doyurucu muysanız?
    onlar (if they) doyurucuysalar doyurucu muysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.