doyumsuz

Turkish

Etymology

    From doyum + -suz.

    Adjective

    doyumsuz

    1. insatiable
    2. greedy

    Declension

    Predicative forms of doyumsuz
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) doyumsuzum doyumsuz muyum?
    sen (you are) doyumsuzsun doyumsuz musun?
    o (he/she/it is) doyumsuz / doyumsuzdur doyumsuz mu?
    biz (we are) doyumsuzuz doyumsuz muyuz?
    siz (you are) doyumsuzsunuz doyumsuz musunuz?
    onlar (they are) doyumsuz(lar) doyumsuz(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) doyumsuzdum doyumsuz muydum?
    sen (you were) doyumsuzdun doyumsuz muydun?
    o (he/she/it was) doyumsuzdu doyumsuz muydu?
    biz (we were) doyumsuzduk doyumsuz muyduk?
    siz (you were) doyumsuzdunuz doyumsuz muydunuz?
    onlar (they were) doyumsuzdular doyumsuz muydular?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) doyumsuzmuşum doyumsuz muymuşum?
    sen (you were) doyumsuzmuşsun doyumsuz muymuşsun?
    o (he/she/it was) doyumsuzmuş doyumsuz muymuş?
    biz (we were) doyumsuzmuşuz doyumsuz muymuşuz?
    siz (you were) doyumsuzmuşsunuz doyumsuz muymuşsunuz?
    onlar (they were) doyumsuzmuşlar doyumsuz muymuşlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) doyumsuzsam doyumsuz muysam?
    sen (if you) doyumsuzsan doyumsuz muysan?
    o (if he/she/it) doyumsuzsa doyumsuz muysa?
    biz (if we) doyumsuzsak doyumsuz muysak?
    siz (if you) doyumsuzsanız doyumsuz muysanız?
    onlar (if they) doyumsuzsalar doyumsuz muysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Derived terms

    • doyumsuzluk