douanier

See also: Douanier

English

Etymology

    Borrowed from French douanier.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˌduːɑːniˈeɪ/, /ˌdwɑːniˈeɪ/

    Noun

    douanier (plural douaniers)

    1. A French customs officer.

    References

    Dutch

    Etymology

    Borrowed from French douanier.

    Pronunciation

    • (Netherlands) IPA(key): /ˌdu.aːˈnjeː/
    • (Belgium) IPA(key): /ˌdu.aːˈniːr/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: dou‧a‧nier
    • Rhymes: -iːr, -eː

    Noun

    douanier m (plural douaniers, no diminutive)

    1. a customs official
      Synonym: douanebeambte

    French

    Etymology

      From douane +‎ -ier.

      Pronunciation

      Adjective

      douanier (feminine douanière, masculine plural douaniers, feminine plural douanières)

      1. (relational) customs
        union douanière ― customs union

      Noun

      douanier m (plural douaniers, feminine douanière)

      1. customs officer

      Further reading