dottir

See also: dóttir and -dóttir

Old Swedish

Alternative forms

Etymology

    From Old Norse dóttir, from Proto-Germanic *duhtēr.

    Noun

    dōttir f

    1. daughter

    Declension

    Declension of dōttir (r-stem)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative dōttir dōttirin dø̄tter dø̄ttrina(r), -rena(r)
    accusative dōttur, -or dōtturina, -orena dø̄tter dø̄ttrina(r), -rena(r)
    dative dōttur, -or dōtturinni, -orinne dø̄ttrum, -rom dø̄ttrumin, -romen
    genitive dōttur, -or dōtturinna(r), -orinna(r) dø̄ttra dø̄ttranna

    Descendants

    • Swedish: dotter