doruklu

Turkish

Etymology

By surface analysis, doruk (“mountaintop, peak”) +‎ -lu.

Pronunciation

  • IPA(key): /do.ɾukˈɫu/
  • Hyphenation: do‧ruk‧lu

Adjective

doruklu

  1. peaky, peaked, characterised by or having peaks

Declension

Predicative forms of doruklu
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) dorukluyum doruklu muyum?
sen (you are) doruklusun doruklu musun?
o (he/she/it is) doruklu / dorukludur doruklu mu?
biz (we are) dorukluyuz doruklu muyuz?
siz (you are) doruklusunuz doruklu musunuz?
onlar (they are) doruklu(lar) doruklu(lar) mı?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) dorukluydum doruklu muydum?
sen (you were) dorukluydun doruklu muydun?
o (he/she/it was) dorukluydu doruklu muydu?
biz (we were) dorukluyduk doruklu muyduk?
siz (you were) dorukluydunuz doruklu muydunuz?
onlar (they were) dorukluydular doruklu muydular?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) dorukluymuşum doruklu muymuşum?
sen (you were) dorukluymuşsun doruklu muymuşsun?
o (he/she/it was) dorukluymuş doruklu muymuş?
biz (we were) dorukluymuşuz doruklu muymuşuz?
siz (you were) dorukluymuşsunuz doruklu muymuşsunuz?
onlar (they were) dorukluymuşlar doruklu muymuşlar?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) dorukluysam doruklu muysam?
sen (if you) dorukluysan doruklu muysan?
o (if he/she/it) dorukluysa doruklu muysa?
biz (if we) dorukluysak doruklu muysak?
siz (if you) dorukluysanız doruklu muysanız?
onlar (if they) dorukluysalar doruklu muysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Further reading

  • “doruklu”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu