doprawić

Polish

Etymology

    From do- + prawić.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /dɔˈpra.vit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avit͡ɕ
    • Syllabification: do‧pra‧wić

    Verb

    doprawić pf (imperfective doprawiać)

    1. (transitive) to season, to add more spices or herbs
    2. (intransitive, Biecz) synonym of dokuczyć [with dative ‘whom’]

    Conjugation

    Conjugation of doprawić pf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive doprawić
    future tense 1st doprawię doprawimy
    2nd doprawisz doprawicie
    3rd doprawi doprawią
    impersonal doprawi się
    past tense 1st doprawiłem,
    -(e)m doprawił
    doprawiłam,
    -(e)m doprawiła
    doprawiłom1,
    -(e)m doprawiło
    doprawiliśmy,
    -(e)śmy doprawili
    doprawiłyśmy,
    -(e)śmy doprawiły
    2nd doprawiłeś,
    -(e)ś doprawił
    doprawiłaś,
    -(e)ś doprawiła
    doprawiłoś1,
    -(e)ś doprawiło
    doprawiliście,
    -(e)ście doprawili
    doprawiłyście,
    -(e)ście doprawiły
    3rd doprawił doprawiła doprawiło doprawili doprawiły
    impersonal doprawiono
    conditional 1st doprawiłbym,
    bym doprawił
    doprawiłabym,
    bym doprawiła
    doprawiłobym1,
    bym doprawiło
    doprawilibyśmy,
    byśmy doprawili
    doprawiłybyśmy,
    byśmy doprawiły
    2nd doprawiłbyś,
    byś doprawił
    doprawiłabyś,
    byś doprawiła
    doprawiłobyś1,
    byś doprawiło
    doprawilibyście,
    byście doprawili
    doprawiłybyście,
    byście doprawiły
    3rd doprawiłby,
    by doprawił
    doprawiłaby,
    by doprawiła
    doprawiłoby,
    by doprawiło
    doprawiliby,
    by doprawili
    doprawiłyby,
    by doprawiły
    impersonal doprawiono by
    imperative 1st niech doprawię doprawmy
    2nd dopraw doprawcie
    3rd niech doprawi niech doprawią
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st doprawiłem był doprawiłam była doprawiłom było1 doprawiliśmy byli doprawiłyśmy były
    2nd doprawiłeś był doprawiłaś była doprawiłoś było1 doprawiliście byli doprawiłyście były
    3rd doprawił był doprawiła była doprawiło było doprawili byli doprawiły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym doprawił byłabym doprawiła byłobym doprawiło1 bylibyśmy doprawili byłybyśmy doprawiły
    2nd byłbyś doprawił byłabyś doprawiła byłobyś doprawiło1 bylibyście doprawili byłybyście doprawiły
    3rd byłby doprawił byłaby doprawiła byłoby doprawiło byliby doprawili byłyby doprawiły
    passive adjectival participle doprawiony doprawiona doprawione doprawieni doprawione
    anterior adverbial participle doprawiwszy
    verbal noun doprawienie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Derived terms

    noun
    • doprawa

    Further reading

    • “doprawić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “doprawić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Roman Zawiliński (1880), “doprav́ić”, in “Gwara brzezińska w pow. ropczyckim”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[3] (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 228