doodgeboren

Dutch

Etymology

From dood (“dead”) +‎ geboren (“born”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdoːt.xəˌboː.rə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: dood‧ge‧bo‧ren

Adjective

doodgeboren (not comparable)

  1. stillborn

Declension

Declension of doodgeboren
uninflected doodgeboren
inflected doodgeboren
comparative —
positive
predicative/adverbial doodgeboren
indefinite m./f. sing. doodgeboren
n. sing. doodgeboren
plural doodgeboren
definite doodgeboren
partitive doodgeborens