domownik

Polish

Etymology

    From domowy + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɔˈmɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: do‧mow‧nik

    Noun

    domownik m pers (female equivalent domowniczka)

    1. household member, home-dweller, inmate (person who occupies or dwells within a dwelling-house)

    Declension

    Declension of domownik
    singular plural
    nominative domownik domownicy, domowniki1
    genitive domownika domowników
    dative domownikowi domownikom
    accusative domownika domowników
    instrumental domownikiem domownikami
    locative domowniku domownikach
    vocative domowniku domownicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “domownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “domownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)