dolu

See also: Appendix:Variations of "dolu"

Azerbaijani

Pronunciation

  • IPA(key): [doˈɫu]
  • Audio:(file)
  • Audio (Baku):(file)
  • Hyphenation: do‧lu

Etymology 1

    Inherited from Proto-Turkic *tōlu, from *tōl- (“to be full”).

    Adjective

    dolu (comparative daha dolu, superlative ən dolu, intensive dopdolu)

    1. full
      Antonym: boş
      • 1925, Süleyman Sani Axundov, Nə Üçün [What for?]; republished as Süleyman Sani Axundov. Seçilmiş Əsərləri, Baku: Şərq-Qərb, 2005, page 276:
        9 yanvarda Peterburq küçələri işçilər və onların arvad-uşaqları ilə dolu idi.
        On January 9th, streets of St. Petersburg were full of workers and their wives and children.
    2. plump, well-fed
      Synonyms: see Thesaurus:kök
    Derived terms

    Etymology 2

      Inherited from Proto-Common Turkic *tolu.[1]

      Noun

      dolu (definite accusative dolunu, plural dolular)

      1. hail
      Declension
      Declension of dolu
      singular plural
      nominative doludolular
      definite accusative dolunudoluları
      dative doluyadolulara
      locative doludadolularda
      ablative doludandolulardan
      definite genitive dolunundoluların
      Possessive forms of dolu
      nominative
      singular plural
      mənim (“my”) dolum dolularım
      sənin (“your”) dolun doluların
      onun (“his/her/its”) dolusu doluları
      bizim (“our”) dolumuz dolularımız
      sizin (“your”) dolunuz dolularınız
      onların (“their”) dolusu or doluları doluları
      accusative
      singular plural
      mənim (“my”) dolumu dolularımı
      sənin (“your”) dolunu dolularını
      onun (“his/her/its”) dolusunu dolularını
      bizim (“our”) dolumuzu dolularımızı
      sizin (“your”) dolunuzu dolularınızı
      onların (“their”) dolusunu or dolularını dolularını
      dative
      singular plural
      mənim (“my”) doluma dolularıma
      sənin (“your”) doluna dolularına
      onun (“his/her/its”) dolusuna dolularına
      bizim (“our”) dolumuza dolularımıza
      sizin (“your”) dolunuza dolularınıza
      onların (“their”) dolusuna or dolularına dolularına
      locative
      singular plural
      mənim (“my”) dolumda dolularımda
      sənin (“your”) dolunda dolularında
      onun (“his/her/its”) dolusunda dolularında
      bizim (“our”) dolumuzda dolularımızda
      sizin (“your”) dolunuzda dolularınızda
      onların (“their”) dolusunda or dolularında dolularında
      ablative
      singular plural
      mənim (“my”) dolumdan dolularımdan
      sənin (“your”) dolundan dolularından
      onun (“his/her/its”) dolusundan dolularından
      bizim (“our”) dolumuzdan dolularımızdan
      sizin (“your”) dolunuzdan dolularınızdan
      onların (“their”) dolusundan or dolularından dolularından
      genitive
      singular plural
      mənim (“my”) dolumun dolularımın
      sənin (“your”) dolunun dolularının
      onun (“his/her/its”) dolusunun dolularının
      bizim (“our”) dolumuzun dolularımızın
      sizin (“your”) dolunuzun dolularınızın
      onların (“their”) dolusunun or dolularının dolularının

      References

      1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*dolu”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8)‎[1], Leiden, New York, Köln: E.J. Brill

      Basque

      Noun

      dolu

      1. grief

      Czech

      Pronunciation

      • IPA(key): [ˈdolu]

      Noun

      dolu m

      1. genitive/dative/locative singular of důl

      Slovak

      Etymology

      (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

      Pronunciation

      • IPA(key): /dɔlu/, [ˈdɔlu]
      • Rhymes: -ɔlu
      • Hyphenation: do‧lu

      Adverb

      dolu (not comparable)

      1. down, downward, downwards (from a high to a low position)
        Synonym: dole
        Antonyms: hore, nahor

      Derived terms

      Further reading

      • “dolu”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026

      Turkish

      Etymology 1

      From Ottoman Turkish طولو (“dolu”), from Proto-Turkic *tōlu, Proto-Turkic *tōl- (“to be full”).

      Adjective

      dolu

      1. full
        Antonym: boş
      Derived terms

      Etymology 2

        Inherited from Proto-Common Turkic *tolu (“hail”).

        Noun

        dolu (definite accusative doluyu, plural dolular)

        1. (meteorology) hail