dokouřit

Czech

Etymology

    From do- + kouřit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈdokou̯r̝ɪt]

    Verb

    dokouřit pf

    1. to finish smoking (a cigarette)

    Conjugation

    Conjugation of dokouřit
    infinitive dokouřit, dokouřiti active adjective dokouřivší


    verbal noun dokouření passive adjective dokouřený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person dokouřím dokouříme — dokuřme
    2nd person dokouříš dokouříte dokuř dokuřte
    3rd person dokouří dokouří — —

    The verb dokouřit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate dokouřil dokouřili dokouřen dokouřeni
    masculine inanimate dokouřily dokouřeny
    feminine dokouřila dokouřena
    neuter dokouřilo dokouřila dokouřeno dokouřena
    transgressives present past
    masculine singular — dokouřiv
    feminine + neuter singular — dokouřivši
    plural — dokouřivše

    Further reading